~* เพียงผู้หญิงคนหนึ่ง *~
เป็นเพียงหญิงความจริงธรรมดา
มิเล่อค่าน่าค้นหาอย่างเธอหวัง
เพียงใจหนึ่งซึ่งมันดันทุรัง
ไม่เคยฟังซุ่มเสียงเรียงน้ำตา
ยังคงรักปักจิตมิคิดห้าม
มิเคยปรามหยามใจแม้ใครว่า
ฉันโง่เง่าเฝ้ารักมิโรยลา
ไม่หันมายังอยู่บนฟ้าของเธอ
ขอได้รักสักพักจักได้ไหม
รู้เป็นไปไม้ได้แต่ใจยังเสนอ
คนสำคัญในฝันวันพบเจอ
ฉันละเมอเพ้อตรงนี้ตรงที่เดิม
แม้เสี้ยวใจใฝ่ถึงก็ซึ้งนัก
ฉันแน่นหนักปักจิตยังคิดเสริม
วานเท่าใดนานวันไปกลับเพิ่มเติม
รักฉันเริ่มล้นใจในทุกวัน
แค่สักนิดคิดว่าเธอมีใจบ้าง
แม้แค่ภาพเลือนรางเหมือนอย่างฝัน
ใจยังรักภัคจิตแม้ไร้สิทธิ์ผูกพัน
รักนิจรันดร์เธอเท่านั้นมิผันใจ
Design with love"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น